بازی های رایانه ای



نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/۱٢/۱٥ توسط محمدبحرانی | پيام هاي ديگران()

بازی کردن با کامپیوتر یا کنسول بازی این روزها به یکی از امورات اجتناب ناپذیر برای بسیاری از مردم مخصوصا کودکان شده . با وجود پردازنده های گرافیکی بالا و به تبع آن بازیهای بسیار حرفه ای با طراحی و زیبایی بالا کمتر کسی می تونه از کنار آنها بی تفاوت بگذره . با اینکه بیشتر مواقع از بازی های ویدئویی به عنوان عامل بروز خشونت و انزوا در کودکان یاد می شود اما جالبه بدونید بازی های کامپیوتری بیشتر از اینکه ضرر داشته باشند ، مفید هستند :

۱ – بازی به فرد کمک می کند تا درد یا بیماری خود را کمتر حس کند . درگیر شدن ذهن فرد هنگام بازی ویدئویی به قدری قوی است که درد یا مریضی خود را هرچند کوتاه اما فراموش می کند . برخی بیمارستانها برای کاهش درد کودکان برای آنها بازی ویدئویی فراهم می کنند .

۲ – بسیاری از مراکز پزشکی از بازیهای ویدئویی به عنوان نوع جدیدی از فیزیوتراپی و هماهنگی بین اعضای فرد آسیب دیده استفاده می کنند .

۳ – از آنجا که هنگام بازی چشم فقط باید به مانیتور نگاه کند و دست همواره باید روی کنترلر باشد ، هماهنگی بسیار خوبی بین دست و چشم فرد بوجود می آید که بعدها در انجام کارهای یدی بهتر و سریعتر عمل خواهد کرد .

۴ – بازی کامپیوتری فرد را مستقل و با قدرت تصمیم گیری بالا بار می آرود چون بازی ، تصمیم گیری در لحظه است . این قضیه باعث می شود فرد قدرت تفکر و تصمیم گیری خود را روی خود استوار کند .

۵ – در بازی های دسته جمعی کامپیوتری ، فرد خود را با محیط وفق می دهد یعنی مجبور می شود از یک سری اصول و قواعد که به سود جمع است پیروی کند . بنابراین روحیه همکاری و نوعدوستی در فرد پرورش داده می شود . ضمن اینکه بسیاری از مهارتهای اجتماعی را در همین گونه بازیها فرا می گیرد .

۶ – بازی ویدئویی فرد را خلاق می کند چون بازی را هر کسی نمی تواند طراحی کند ، قطعا افراد باهوش و خلاق بازی ها را طراحی می کنند . از این رو کودک با جنبه های مختلف خلاقیت ، طراحی ، گرافیک و تکنولوژی آشنا می شود .

۷ – بازی های زیاد آموزشی ساخته شده اند که صرفا برای یادگیری زبان های مختلف و ریاضی می باشند . به دلیل اینکه در هر مرحله بازی سخت تر و سریعتر پیش می رود ، به فرد کمک می کند ذهن خود را برای یادگیری و پاسخ دهی سریعتر آماده کند .

۸ – بازی کامپیوتری فرد را ترغیب می کند تا سخت بکوشد چون در غیر این صورت به مراحل بالاتر نمی رود . در واقع ضرب المثل ” نابرده رنج گنج میسر نمی شود ” را به خوبی در ذهن کودکان فرو می کند .

۹ – در بازی کامپیوتری فرد به خواسته خود می رسد و این یعنی ایجاد انگیزه و نشاط . طبق تحقیقات صورت گرفته یکی از بزرگترین دلخوشی های بچه ها بعد از امتحانات و روزهای کسل کننده ، انجام بازیهای ویدئویی بوده و می باشد .

۱۰ – بازیها در دسته بندی های مختلفی طراحی می شوند .فکری ، استراتژی ، ورزشی ، اکشن ، مدیریتی ، مرحله ای ، تاریخی و … هر کدام از این بازیها به طرز قابل توجهی در تفکرات کودک تاثیر می گذارد و اطلاعات خوبی را به فرد منتقل خواهد کرد که در زندگی روزمره و واقعی خود استفاده می کند .

تمام بازیکنان فوتبال برای بالا بردن هوش فوتبالی خود ، بازی ویدئویی فوتبال را انجام می دهند . طبق تحقیقاتی که خود من انجام دادم ، افرادی که بازی درایور پلی استیشن را در کودکی بازی کرده اند رانندگی بهتر و هوشمندانه تری از دیگران دارند .

 مطلبی که می خوام بیان کنم مطلب خیلی مهمی هست که درباره ی فواید و مضرات بازی های رایانه ای هست.

سوال: بازی های رایانه ای برای جوانان مفید است یا مضر؟
پاسخ پدر و مادرها: خیلی بده، بچه ها صبح تا شب پای کامپیوتر هستند و تحرک فیزیکی ندارند، درس نمی خونند، پرخاشگر شده اند و ...

حالا می خواهیم به صورت واقع بینانه مساله رو بررسی کنیم. تا الان هر مطلبی که درباره رایانه و اینترنت و بازی رایانه ای توی رسانه های عمومی کشور دیدیم خیلی منفی بوده. اما به این مطلب هم توجه کنید که به موارد مثبت هم نگاهی دارد.
آیا بازی های رایانه ای اثرات خشونت آمیز بر ما دارد؟ واقعیت این است که اثرات خشونت آمیز در بازی هایی مثل "پانیشر" و "من هانت" وجود دارد که شخص در این بازی افراد را به وحشیانه ترین وضع ممکن می کشد. متاسفانه در ایران این نگاه غالب وجود دارد که بازی کامپیوتری به طور کلی خشونت آمیز است. من یک مثال نقض برای این موضوع می زنم.آیا بازی های رایانه ای ورزشی مثل فوتبال اثر خشونت آمیز دارد؟! قطعاً ندارد. به طور کلی بازی هایی اثر عصبی منفی دارند که یا آدم کشی شدید دارند یا این که فرد در انجام بازی ناموفق است و مرتب Game Over می شود.

در بسیاری از بازی ها نکات آموزنده ای وجود دارد. در بازی های مسابقات اتوموبیل رانی اطلاعات فرد درباره ی خودروها بالا می رود. در بازی های ورزشی فرد با قوانین آن ورزش آشنا می شود. در بازی های جنگی با سلاح ها آشنا می شود. در یکی از کشورهای خارجی تحقیق کردند، متوجه شدند که بچه هایی که بعد از یک امتحان بد به بازی رایانه ای پرداخته اند نسبت به دیگران که این کار را نکرده اند، در امتحان بعدی 50 درصد موفقیتشان بیشتر بوده است.
 البته در بازی های رایانه ای موارد بدی هم وجود دارد که به اندازه ی کافی در صدا و سیما به آن پرداخته می شود (من هم نمی گویم که بازی های رایانه ای نکته ی منفی ندارند). اما در تلویزیون این نگاه ترویج می شود که بازی های رایانه ای از افراد بیمار روانی و قاتل و ... می سازد. آیا این اراذل و اوباشی که به زندان می افتند اسم پنج تا بازی کامپیوتری هم بلدند؟ یا مثلاً "کانتر استرایک" بازی کرده اند که قاتل شده اند؟ اگر تحقیق کنید می بینید که آنها حتی نمی دونند که "کامپیوتر" درسته یا "کامپیوطر"!!

من می خوام بگم که بازی رایانه ای خوب است اگر بر آن نظارت شود. بازی های کامپیوتری نه بهترین سرگرمی است و صددرصد مفید، نه کاملا مضر. بازی های فیزیکی و به خصوص ورزشی مثل بسکتبال و فوتبال (و هر چی که توش بال داره دیگه مثل هندبال و بال کبابی و بالابر و بالی وود و چرخ بال و روانشناسی بالینی و ...!!!) خیلی از بازی های رایانه ای بهتر هستند، اما ما چه بخواهیم و چه نخواهیم جوانان به بازی های رایانه ای بیشتر می پردازند، پس بهتر است که به جای ترساندن مردم از بازی کامپیوتر و  اینترنت نظارت بهتری داشته باشیم. البته در این زمینه بنیاد ملی بازی های رایانه ای وجود دارد.

راستش رو بخواهید به اندازه ی ده صفحه ی a4 مطلب دارم که واستون بگم، اما دوست دارم که مطالب از خودم و حاصل افکار خودم باشه و مطالب تکراری بقیه رو نگم. امیدوارم که هم در زندگیتون و هم در بازیهاتون موفق باشید و با پیغام های مزخرفی مثل Game Over و Death و شما مردید، شما کشته شدید، شما رو کشتند،  شما به قتل رسیدید، شما رو به قتل رسوندند و ... مواجه نشید

                          اینترنت              

 

جذابیت استفاده از اینترنت و کامپیوتر ، نه به خاطر نو بودن آن که به دلیل غرق شدن در دریایی از ارتباطات و اطلاعات است: دنیایی رویایی که تنها با فشردن چند دکمه به آرامی به آن قدم می گذاریم: در این بین کودکان، نوجوانان و جوانان بیش از هر رده سنی دیگری شیفته جست و جو و برقراری ارتباط با دنیای جدید هستند و تردیدی نیست که ذهن پویای آنها ، مستعد گرایش به سوی ناشناخته هاست ، ناشناخته هایی که گاه شناخت آنهابه بهای نابودی و تباهی آنها است.

اینترنت از همان روزهای نخست تولد به جاذبه ای ویژه برای کودکان، جوانان و نوجوانان و حتی بزرگسالان تبدیل شد، جاذبه ای که به نسبت کاربری بالا، خطرات فراوانی را نیز در پی داشت.

بر اساس اعلام " NCH " و تسکو تله کام " Tesco Telecoms" در سال 2006 میلادی، دو سوم از والدین ناتوان از آگاهی از نحوه استفاده فرزندانشان از اینترنت هستند. در حقیقت آنها به هیچ وجه نمی توانند ارتباطات اینترنتی فرزندانشان را کنترل کنند و این به نگرانی حاد در میان والدین تبدیل شده است.

از سوی دیگر از هر صد پدر و مادر، یک نفر از نحوه استفاده فرزندش از اینترنت نگران بوده و این نگرانی را به شکل های مختلف اعم از منع استفاده از اینترنت ، تنبیه بدنی یا لفظی بروز می دهد.

آمار تسکوتله کام نشان می دهد بسیاری از سایت های اینترنتی به کاربران اجازه می دهند تا هر گونه پیغام یا تصویر، حتی تصاویر و پیغامهای غیر اخلاقی را به دیگران ارسال کنند که بر همین اساس شاخص ترین رده سنی که نامناسب ترین تصاویر و پیغام ها را ارسال می کنند، رده سنی 15 تا 25 سال هستند. از طرفی یک سوم از کودکان زیر یازده سال (عمدتا" پسر ) به دلیل کنجکاوی بیش از حد حداقل دو تا سه بار در هفته از سایت های غیر اخلاقی دیدن کرده و تصاویر و پیغامهای نامناسب و غیراخلاقی را دریافت کرده و یا ارسال می کنند. این در حالی است که اغلب والدین این کودکان از موضوع بی اطلاع بوده و گمان می کنند فرزندشان برای اطلاع از جدیدترین بازی های کامپیوتری، کارتون و یا کتاب به اینترنت مراجعه می کنند!

نتایج پژوهش های روانشناسان " مرکز مطالعات دانشگاه آکسفورد" نیز نشان می دهد 10درصد از جوانان ، حداقل برای یکبار در روز به سایتهای غیر اخلاقی مراجعه می کنند، اما هیچ گونه پیغام یا تصویر نامناسبی را ارسال نمی کنند و تنها به دیدن تصاویر و یا خواندن پیغام ها بسنده      می کنند. با نگاهی به آمارها می توان دریافت گرایش جوانان، نوجوانان و حتی کودکان به بازدید از سایت های غیر اخلاقی بیش از استفاده صحیح از اینترنت است، اما تنها تفاوت، تفاوت در نحوه استفاده، زمان استفاده و شیوه های ارسال یا دریافت پیغام هاو تصاویر است.

بررسی نتایج پژوهش های روانشناسان دانشگاه تورنتو نشان می دهد کودکان بیشتر بعداز ظهرها و نوجوانان و جوانان ساعت های پایانی شب را برای مراجعه به اینترنت انتخاب می کنند که هر چه اشتیاق به بازدید از سایت های غیر اخلاقی بیشتر باشد، زمان استفاده از اینترنت به سمت ساعت های پس از نیمه شب گرایش می یابد.

  • شیوه های نادرست مقابله :

مطالعات پژوهشگران" دانشگاه ایلینوی" نشان می دهد اغلب والدین زمانی از نحوه استفاده فرزندشان از اینترنت آگاه می شوند که فرزندشان حداقل برای یک ماه از سایت های غیر اخلاقی دیدن کرده و با افراد جدیدی نیز آشنا شده اند. شاخص ترین دلیل این تغییر، تحول رفتاری کودکان، جوانان و نوجوانان است.

پژوهش ها نشان می دهد نخستین واکنش والدین، منع استفاده از اینترنت است، اما به عقیده روانشناسان این حرکت نادرست ترین گزینش بوده و خود عاملی محرک جهت گرایش بیشتر فرزندان به استفاده از اینترنت به صورت نامناسب است. در مواردی این گرایش به حدی است که فرد را به حضور در منزل دوستان مجبور می کند.

از آن جایی که این منع، افزایش استفاده را در پی دارند ، ارتباط والدین و فرزندان- وارد مرحله ای حاد می شود که با بروز این شرایط رفتارهایی چون تنبیه بدنی، تنبیه لفظی ، تهدید، شکایت از فرزند به اقوام نزدیک ، مراجعه به مدرسه و در میان گذاشتن موضوع نه به صورت خصوصی، بلکه به صورت مشاجره ای بین اولیای مدرسه، فرزند و والدین ، منع ارتباط فرزند خاطی با دوستان و همکلاسی ها و..... از والدین سر می زند که تردیدی نیست این رفتارهای نامناسب نتیجه ای کاملا" به عکس دارد. بر اساس آمار یونیسف، 75 درصد از جوانان، 15 درصد از نوجوانان و 10 درصد از کودکان تنها به دلیل لجبازی و سرپیچی از والدین به بازدید از سایت های غیر اخلاقی گرایش نشان داده و این گرایش را با مراجعه دائمی به این سایت ها، صحبت کردن از آنچه در این سایت ها مشاهده کرده اند و پیشنهاد سایت های جدید به دوستان به ویژه هنگام حضور والدین، نشان می دهند.

  • چه باید کرد؟

روانشناسان معتقدند رفتار صحیح والدین و اتخاذ سیاست هایی خاص بهترین گزینه جهت تصحیح رفتار کودکان، نوجوانان و جوانان است، چرا که در غیر این صورت فرزندان نه تنها رفتار نادرست خود را ترک نمی کنند بلکه لجبازی با والدین را در پیش گرفته و هر روز بیش از روز قبل به سایت های غیر اخلاقی مراجعه می کنند.

- به دقت ، اما به دور از تحمیل و اجبار از عملکرد فرزندمان آگاه شویم، به این ترتیب که از او بخواهیم هنگام بازدید از سایت ها ما را نیز از نحوه مراجعه به سایت ها آگاه کند. در حقیقت نوعی سیاست بی اطلاعی از نحوه مراجعه به سایت های مختلف را در پیش بگیریم. هر چند در ابتدا با لجبازی روبه رو می شویم، اما صبر و تحمل نتیجه بخش است.

- به فرزندمان توضیح بدهیم که دلایل نادرست بودن بازدید از سایت های غیر اخلاقی چیست. اهداف طراحان این سایت ها را به دقت به او توضیح داده و در صورت لزوم نتایج ناگوار مراجعه به این سایت ها را با نقل حوادث مختلف تشریح کنیم.

- به فرزندمان محدودیت ارتباطات، به ویژه ارتباطات اینترنتی را بیاموزیم.   به او بیاموزیم که همه افراد شایسته برقراری ارتباط، حتی به صورت تلفنی یا اینترنتی نبوده و محدود کردن ارتباطات امنیت روحی و اخلاقی را در پی دارد.

- این نکته را برای فرزندمان روشن کنیم که در اختیار قراردادن اطلاعات شخصی و خانوادگی باعث کاهش امنیت فردی و خانوادگی می شود. در حقیقت به او بیاموزیم که اطلاعاتی چون سن، جنسیت، وضعیت خانوادگی و اجتماعی خود و خانواده، نشانی منزل، شماره تلفن، عکسهای خانوادگی و.... اطلاعات کاملا" محرمانه ای هستند که نباید آنها را به سادگی در اختیار دیگران قرار داد.

- با والدین دیگر به ویژه همکلاسی های فرزندمان در ارتباط باشیم  و در باره نحوه استفاده از اینترنت با آنها تبادل نظر کنیم. دوستان فرزندمان نیز با در اختیار داشتن بخش عمده ای از اطلاعات فردی و خانوادگی ما می توانند مشکل ساز باشند. بطور مثال ممکن است فرزندمان مستقیما" عکسی را برای کسی ارسال نکند، اما دوست فرزندمان می تواند با ارسال عکس یا عکس های گروهی که فرزند ما نیز در آن عکس حضور دارد، مشکلاتی را ایجاد کند.

- از زمان، نحوه استفاده و مدت استفاده فرزندمان از اینترنت و کامپیوتر آگاه باشیم. این آگاهی، شناسایی تغییرات رفتاری را نیز تسهیل می کند. بطور مثال با افزایش مدت زمان استفاده، تغییر ساعت استفاده و ....  می توان به راحتی از اتفاقات جدیدی که در حال وقوع است آگاه شد.

- به دقت اما نامحسوس رفتار فرزندمان را کنترل کنیم. هر نوع تغییر در احساسات و رفتار مانند پریشانی، کلافگی، از دست دادن اعتماد به نفس کاهش تمرکز در یادگیری و رفتارهای فردی و اجتماعی، لجبازی،  گوشه گیری، تلفن های بی مورد و .... زنگ خطری است که باید به آن توجه کرد.

- در گپ و گفت و گویی دوستانه بدون هدفمند کردن عمدی بحث، در باره سایت های مختلف اینترنتی و نحوه مراجعه به این سایت ها، فواید و ضررهای آنها و.... با فرزندمان صحبت کنیم. اگر در حین گفت و گو احساس کلافگی و ناراحتی در فرزندمان مشاهده کردیم ، بحث را متوقف کرده و موضوع دیگری را پی بگیریم، اما فراموش نکنیم که اتفاقات ناخوشایندی  در حال شکل گیری است.

- استفاده از کارت اینترنتی فیلتردار یکی از مناسب ترین راهکارهای غیر مستقیم کنترل استفاده از اینترنت است.

- از اولیای مدرسه بخواهیم تا به عنوان کلاس فوق برنامه، نحوه صحیح استفاده از اینترنت به دانش آموزان آموزش داده شود.

- اکثرا" در مدرسه امکان دسترسی به اینترنت وجود دارد. از اولیای مدرسه بخواهیم به دقت استفاده از اینترنت را کنترل کنند. این مساله در باره استفاده از کامپیوتر بدن مراجعه به اینترنت نیز صادق است.

- از محتوای فیلم ها و سی دی هایی که به منزل آورده می شود، آگاه شویم. بهترین شیوه کنترل، تماشای فیلم ها و سی دی ها در نبود فرزندان است.

و در پایان، آنچه روان شناسان به آن تاکید دارند کنترل رفتار کودکان، جوانان و نوجوانان به صورت نامحسوس و دور از هر گونه عصبانیت و مشاجره است. فضای متشنج نه تنها مقصود ما را تامین نمی کند، بلکه عاملی جهت دور ماندن از اهداف صحیح آموزشی است.

 

 ****

نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/۱٢/۱٥ توسط محمدبحرانی | پيام هاي ديگران()





قالب وبلاگ